środa, 3 sierpnia 2011

przeniesione z blogu wcześniejszego -> "Wybór Zofii"


Kilka lat temu moja siostra obejrzała film, który miał tytuł „Wybór Zofii”. O filmie co nieco słyszałam, ale sama nie obejrzałam, szczególnie po recenzji jaką filmowi wydała moja siostra jako obrazowi przerażająco smutnemu. Szczegółów scenariusza nie poznałam, uznając że skoro taki smutny, to chyba nawet nie chcę wiedzieć jaka była dokładnie fabuła. Moja siostra zdradziła tylko czego dotyczył ów tytułowy wybór i to wystarczyło, żebym zupełnie wykreśliła film z listy takich, które będę chciała kiedyś obejrzeć.


Jakiś czas później, zupełnie przypadkiem dowiedziałam się, że film jest na podstawie powieści Willama Styrona i byłam kompletnie zdumiona gdy znalazłam tę książkę w propozycjach z katalogu Świata Książki, ponieważ jego pozycje katalogowe często zaliczałam do przeciętnie dobrych czytadeł.. Nie podjęłam jednak próby, obawiając się, że może się okazać, że nie udźwignę ciężaru pewnych emocji, jakie może zawierać ta książka.  W końcu książkę kupił mi mój mąż, który od dłuższego czasu obserwował jak się koło niej kręcę i załamuję tylko palce, w przypływie paniki „kupić-nie kupić??”. I gdy poczułam ciężar tych 670 stron już wiedziałam, że muszę ją przeczytać.
William Styron zaczyna swoją książkę od czegoś, co w moim odczuciu jest swoistą zasłoną dymną dla czytelnika. Ta zasłona dymna zdaje się mówić”nie, wcale nie podejmuję się trudnego tematu, jakiż to niby trudny temat- młody pisarz i jego skromne problemy?”. Faktycznie, pierwsze strony przybliżają nam postać, skądinąd przez wielu krytyków książki uważaną za zbędną w powieści, a w moim odczuciu nieodzowną, która każe siebie nazywać Stingo. Stingo pracuje w wydawnictwie pisząc recenzje dla przysyłanych przez każdego początkującego pisarza powieści i czuje że utknął, bo w owych recenzjach robi się coraz bardziej zjadliwy, coraz mniej obiektywny i w ogóle nie lubi tego co robi na co dzień. Wszystkie jego recenzje są negatywne, każda zgłoszona powieść odrzucana.  Niebawem jednak traci pracę, a co za tym idzie, również dochody, co zmusza go do zmiany miejsca zamieszkania. Jest rok 1947 i znalezienie dobrego mieszkania w dobrej dzielnicy i za przyzwoitą kwotę wydaje się czymś niemalże nieosiągalnym. Jednak Stingo ma trochę szczęścia i udaje mu się znaleźć mieszkanie na Brooklynie, w domu pani ZImmerman. I to właśnie tam dopiero poznajemy tytułową Zofię, która okaże się sąsiadką Stingo, oraz Natana, jej życiowego partnera i jednocześnie swoistego kata..  Pierwsze spotkanie jest przypadkowe i odbywa się na korytarzu domu pani Zimmerman, gdzie Stingo staje się mimowolnym świadkiem wielkiej kłótni między Zofią i Natanem. To w jaki sposób Natan nie przebiera w słowach obrażając Zofię, oskarżając ją o zdradę sprawia, że zarówno Stingo, jak i czytelnik, od razu odbiera Natana bardzo negatywnie...Wybuchowy charakter rzuca się w oczy, brak litości wobec łez Zofii zdaje się być zupełnym brakiem serca i przyzwoitości. Po kłótni i gwałtownym zerwaniu Stingo ma okazję na chwilę rozmowy z Zofią i od razu zauważa na jej nadgarstku charakterystyczny tatuaż. I to chyba od tego tatuażu możemy uznać, że opadła kurtyna i pisarz odkrył przed czytelnikiem do czego zmierza. Książka nie jest dla osób niecierpliwych, ponieważ powieść rozwija się wolno, leniwie, całkiem jak jeden z pikników zorganizowanych przez Zofię i Natana. Bo w sumie do tego sprowadza się wspólne spędzanie czasu z tą wyjątkową dwójką. Pikniki, stroje z innych epok, szampan, truskawki. Wydaje się, że Stingo trafił w sielankowy świat, a wybuchowa kłótnia której był świadkiem.. Cóż, może wcale się nie wydarzyła? Może to było jedno wielkie nieporozumienie? Równolegle do tego co dzieje się w Nowym Yorku w 1947 Stingo opowiada to co usłyszał od Zofii w rzadkich chwilach rozmów tylko we dwoje- o tym co się działo pod koniec lat trzydziestych w Krakowie, skąd pochodzi Zofia. Jest to fabuła mocno nawarstwiona kolejnymi wersjami tej historii, ponieważ Zofia odkrywa prawdę o sobie powoli, na początku zatajając wiele faktów, a potem powoli odsłaniając je w kolejnych wersjach. Oczywiście, ostatni fragment układanki zostaje odsłonięty na sam koniec..

Nie chciałabym streszczać całej powieści, a raczej zachęcić do tego, żeby po nią sięgnąć. Napisana jest pięknym językiem, wciągającym we wszystkie wątki kolejno przedstawiane. Wbrew pozorom nie jest przegadana, każdy szczegół był  w moim odczuciu istotny. Jest to jedna z tych powieści, które sprawiają, że jeszcze długo po przeczytaniu nie można przestać o nich myśleć. Siedzi w głowie uporczywie, nie daje spokojnie odłożyć książki z powrotem na półkę. Zmobilizowałam się i postanowiłam poszerzyć swoją wiedzę o Holocauście, o faktach, o historii. Okazało się bowiem, że moja znajomość tematu jest powierzchowna, że wiele spraw jest do doczytania,  doinformowania. Zatem być może niedługo napiszę coś o książce „Czas eksterminacji” Saula Friedlandera, która czeka w kolejce między innymi tytułami.


Wpis przeniesiony z http://dziewczynazalaski.blox.pl/html 

0 komentarze:

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz, cenię sobie każdą uwagę odnośnie wpisu i jego zawartości.

Uprzejmie proszę o nieskładanie mi życzeń świątecznych, ponieważ ich nie obchodzę.

Obsługiwane przez usługę Blogger.

Autorzy

A.S.Byatt Adam Bahdaj Adriana Szymańska Agata Tuszyńska Agatha Christie Agnieszka Jucewicz Agnieszka Topornicka Agnieszka Wolny-Hamkało Alan Bradley Albert Camus Alice Hoffman Alice Munro Alice Walker Alona Kimchi Andrzej Dybczak Andrzej Markowski Andrzej Stasiuk Ann Patchett Anna Fryczkowska Anna Janko Anna Kamińska Anna Klejznerowicz Anne Applebaum Anne B. Ragde Anton Czechow Antoni Libera Asa Larsson Augusten Burroughs Ayad Akhtar Barbara Kosmowska Bob Woodward Boel Westin Borys Pasternak Bruno Schulz Carl Bernstein Carol Rifka Brunt Carolyn Jess- Cooke Charlotte Rogan Christopher Wilson Colette Dariusz Kortko David Nicholls Diane Chamberlain Dmitrij Bogosławski Dorota Masłowska Edgar Laurence Doctorow Eduardo Mendoza Egon Erwin Kisch Eleanor Catton Elif Shafak Elżbieta Cherezińska Emma Larkin Eshkol Nevo Ewa Formella Ewa Lach Francis Scott Fitzgerald Frank Herbert Franz Kafka Gabriel Garcia Marquez Greg Marinovich Grzegorz Sroczyński Guillaume Musso Gunnar Brandell Haruki Murakami Henry James Hermann Hesse Hiromi Kawakami Honore de Balzac Ignacy Karpowicz Igor Ostachowicz Ilona Maria Hilliges Ireneusz Iredyński Iris Murdoch Irvin Yalom Isaac Bashevis Singer Ivy Compton - Burnett Jacek Dehnel Jakub Ćwiek Jan Balabán Jan Miodek Jan Parandowski Jerome K. Jerome Jerzy Bralczyk Jerzy Krzysztoń Jerzy Pilch Jerzy Sosnowski Jerzy Stypułkowski Jerzy Szczygieł Joanna Bator Joanna Fabicka Joanna Jagiełło Joanna Łańcucka Joanna Olczak - Ronikier Joanna Olech Joanna Sałyga Joanna Siedlecka Joanne K. Rowling Joao Silva Jodi Picoult John Flanagan John Green John Irving John R.R. Tolkien Jonathan Carroll Jonathan Safran Foer Joseph Conrad Joyce Carol Oates Judyta Watoła Juliusz Słowacki Jun'ichirō Tanizaki Karl Ove Knausgård Katarzyna Boni Katarzyna Grochola Katarzyna Michalak Katarzyna Pisarzewska Kawabata Yasunari Kazuo Ishiguro Kelle Hampton Ken Kesey Kornel Makuszyński Krystian Głuszko Kurt Vonnnegut Larry McMurtry Lars Saabye Christensen Lauren DeStefano Lauren Oliver Lew Tołstoj Lisa See Liza Klaussmann Maciej Wasielewski Maciej Wojtyszko Magda Szabo Magdalena Tulli Maggie O'Farrel Majgull Axelsson Małgorzata Gutowska - Adamczyk Małgorzata Musierowicz Małgorzata Niemczyńska Małgorzata Warda Marcin Michalski Marcin Szczygielski Marcin Wroński Marek Harny Marek Hłasko Maria Ulatowska Marika Cobbold Mariusz Szczygieł Mariusz Ziomecki Mark Haddon Marta Kisiel Mathias Malzieu Mats Strandberg Matthew Quick Melchior Wańkowicz Michaił Bułhakow Milan Kundera Mira Michałowska (Maria Zientarowa) Natalia Rolleczek Nicholas Evans Olga Tokarczuk Olgierd Świerzewski Oriana Fallaci Patti Smith Paulina Wilk Paullina Simons Pavol Rankov Pierre Lemaitre Piotr Adamczyk Rafał Kosik Richard Lourie Rosamund Lupton Roy Jacobsen Ryszard Kapuściński Sabina Czupryńska Sara Bergmark Elfgren Sarah Lotz Serhij Żadan Siergiej Łukjanienko Sławomir Mrożek Stanisław Dygat Stanisław Ignacy Witkiewicz Stanisław Lem Sue Monk Kidd Suzanne Collins Sylvia Plath Szczepan Twardoch Tadeusz Konwicki Terry Pratchett Tomasz Lem Tore Renberg Tove Jansson Trygve Gulbranssen Umberto Eco Vanessa Diffenbaugh Virginia C. Andrews Vladimir Nabokov Wiech William Shakespeare William Styron Wioletta Grzegorzewska Wit Szostak Witold Gombrowicz Wladimir Sorokin Wojciech Tochman Zofia Chądzyńska Zofia Lorentz Zofia Posmysz

Popularne posty

O mnie

Moje zdjęcie
Lubię rocznik 1980. Nie lubię gdy ktoś dmucha mi w twarz dymem papierosowym. Kocham język polski. Czytam więc jestem. Piszę subiektywnie, zawsze możemy podyskutować. Lubię ludzi choć momentami bywam aspołeczna. Szczególnie, gdy przeszkadzają mi czytać.