Kwadrans przed pociągiem

To mój ulubiony kwadrans. Rzadko udaje mi się go wywalczyć, bo w tym celu muszę wyjść wcześniej z pracy, ale zdarza się, że udaje mi się dokonać tej sztuczki. I wtedy wpadam na Peron 1 na stacji PKP Śródmieście do Cafe&Bookstore. Czyli chyba najfajniejszej Taniej Książki w stolicy ;) bo łączy dwie moje miłości - książki i kawę ;) Rzecz jasna przetrzebiłam jej półki już wielokrotnie, wykupując wszystko to co było według mnie godne uwagi. Ale i tak ciągnie mnie tak jak magnes, więc nawet gdy jestem przekonana, że już wszystko widziałam, wszystko to znam i tak zaglądam, gdy mam kwadrans do pociągu. I właśnie wtedy gdy jestem już pewna, ze nic mnie tam nie zaskoczy pojawia się kolejna niespodzianka. Dziś przeglądając już tak naprawdę z nawyku wszystkie półki po raz setny, zobaczyłam Tristana 1946 Kuncewiczowej i od razu zapaliła mi się lampka. Jedna z ulubionych książek z czasu liceum, do której nie wracałam od wielu wielu lat. Cena - 9zł - spowodowała natychmiastowe skierowanie się do kasy, opłacenie cennego łupu i szybką ucieczkę z miejsca zbrodni. Bo przecież miałam już nie kupować książek w tym miesiącu..;)

Czytaj więcej

Zniknięcia Esme Lennox

Książki związane z tematyką chorób psychicznych są niejako moim konikiem, ściśle związanym z planowaną przyszłością zawodową. Każda więc która w swojej treści zawiera specyfikę tego obszaru interesuje mnie od razu, czasami bezrefleksyjnie, bo w końcu nie jest powiedziane, że każda książka opowiadająca o zmaganiach z chorobą psychiczną, lub z osobą zmagającą się tego typu chorobą, będzie ciekawa, lub napisana w interesujący sposób. Na szczęście dotychczas się nie zawiodłam :)

Zniknięcia Esme Lennox to historia tak naprawdę o kobietach, siostrach, oraz "ich" wnuczce, a choroba psychiczna, a w zasadzie podejrzenie o nią, jest tutaj akurat tematem marginalnym, choć niewątpliwe to ona - choroba - jest przyczyną dramatu dla wszystkich tych postaci. Tyle, że przez całą lekturę zadawałam sobie pytanie o dokładną diagnozę..

Esme  Lennox to postać oryginalna, wyróżniająca się na tle swoich koleżanek, siostry, rodziny. Dziewczyna z pasją, bogatą wyobraźnią, szalenie wrażliwa, mądra, z aspiracjami do kontynuowania nauki, zamiast wybrania stałej ścieżki życia dla dziewcząt z jej otoczenia - zamążpójścia i rodzenia dzieci. Nie, Esme chce czegoś innego, nie przystaje ani do swojej epoki - te wszystkie dziwaczne wymagania, żeby pamiętać o założeniu rękawiczek, kapelusza, pamiętaniu o codziennych rytuałach.. nudy, jeszcze raz nudy; ani do pomysłów jakie ma dla niej rodzina - chodzenie na przyjęcia, pokazywanie się w towarzystwie i najlepiej - szybkie zamążpójście. Nie, Esme jest inna. Pokochałam ją od pierwszego wejrzenia.. i płakałam nad jej losem..Esme zostaje umieszczona w zakładzie dla obłąkanych w wieku 16 lat. Pozostanie tam przez kolejnych 60..

Kitty Lennox jest ładną, choć przeciętną dziewczyną. Nie pragnie niczego innego jak wyjść za mąż, mieć dzieci. Dokładnie tak jak ją wychowywano, grzeczna, kulturalna. Gdy w jej życiu pojawia się młody James Dalziel wydaje się, że ta bajka może się ziścić..

Gdy James Dalziel poznaje Esme wszystko wywraca się do góry nogami.

Jest w tej książce scena, która rozdarła mi serce. Scena, która chyba żadnej kobiety nie pozostawi obojętną, scena, gdy dziecko zostaje odebrane przemocą matce. Ten moment w powieści spowodował, że na chwilę odłożyłam książkę na bok. Miałam łzy w oczach. Nie mogłam otrząsnąć się z siły tych emocji, jakie mną zawładnęły..Maggie O'Farrel zaskoczyła mnie mocą swojej narracji i już wiem, że będę szukać kolejnych jej książek.

Minusem powieści jest brak rozwinięcia ważnego wątku, który powoduje spory niedosyt czytelniczy. Ale kto by się skupiał na takim drobnym minusie..Gdy przewinęłam ostatnią stronę powieści czułam potworny żal. To książka z rodzaju tych nigdy nie jej nie zapomnę.



Zniknięcia Esme Lennox, Maggie O'Farrel, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2008

Czytaj więcej

Wakacyjne ostatki..

I buszujące w bzie ;) Potwory

a jutro powrót do biurowej rzeczywistości..

Czytaj więcej

Niebieski ptak

Joyce Carol Oates czyta mi w myślach. Szarpie strunami emocji, przeciąga je czasami za mocno, dobiera słowa niczym wirtuoz, mistrz, celnie trafia we właściwą nutę... Zakochana w niej od pierwszego przeczytania nie umiem być chyba obiektywna i czytam wszystko - pożyczone, kupione, sprezentowane, czy wygrzebane gdzieś w straganach z tanią książką za bezcen - co tylko wpadnie mi do niecierpliwych rąk. Co jest dziwne, bo tematyka jaką wybiera Oates jest na ogół trudna. Smutna. Skomplikowana emocjonalnie. Często przygnębiająca i pozostawiająca czytelnika z głębokim smutkiem w sercu. A jednocześnie przeświadczeniem zetknięcia się z czymś ważnym..

Niebieski ptak to historia pewnej zbrodni, ale ukazana w nietypowy sposób..Często gdy słyszmy za pośrednictwem mediów o brutalnym morderstwie zastanawiamy się jak mogło dojść do tak potwornej tragedii. Kto mógł zrobić coś tak okropnego. Dlaczego człowiek odbiera życie drugiemu człowiekowi. Słyszymy rożne hipotezy, czekamy na wyniki śledztwa. Współczujemy rodzinie zabitej osoby, ale tak poza tym, przechodzimy nad tym do porządku dziennego. Codziennie dzieje się coś złego. Codziennie ktoś, gdzieś.. Joyce Carol Oates podchodzi do tego tematu od drugiej strony, tej najważniejszej. Odsłania rodzinę ofiary, oraz rodzinę głównego podejrzanego, pokazując obie sytuacje oczami ich dorastających dzieci.

Gdy w małym miasteczku zostaje zamordowana lokalna piosenkarka powstaje kilka teorii na temat tego, kto mógł być sprawcą i jakie były motywy. Zoe Kruller, byłą pracownica cukierni pani Honeystone, żona Derlaya Kruller oraz matka Aarona, została zamordowana lutowej nocy 1983 roku- pobita, a następnie uduszona we własnym łóżku. Ciało kobiety odnalazł jej syn.. Sensacja, tragedia, niewiarygodne zdarzenie, które powoduje duże zainteresowanie mediów, narastającą ilość plotek, powiększające się grono podejrzanych. Ale to dwóch - męża zamordowanej kobiety, oraz jej kochanka Eddiego Diehla, policja podejrzewa najbardziej. W rezultacie rujnując ich rodzinom życie. Żona Eddiego Diehla postanawia rozstać się z mężem. Warsztat samochodowy Derlaya traci klientów. Tragedia staje się początkiem kolejnych dramatów..

Krista Diehl oraz Aaron Kruller zetknięci w ten zupełnie przypadkowy, ale i okrutny sposób, przeżywają swoje trudności trochę inaczej, z różną intensywnością, ale oboje jednakowo wierzą w niewinność swoich ojców. Rozdzieleni na ponad 17 lat mają okazję dowiedzieć się co tak naprawdę wydarzyło się podczas owej nieszczęsnej lutowej nocy..

I jak zwykle to co odczuwam po zakończeniu lektury, mimo, że momentami trudnej  i wymagającej, to wielki niedosyt..

I gdy przechodzę obok naszej ulubionej cukierni zastanawiam się czy nie spotkałabym tam Zoe Kruller mówiącej do mnie swoim zmysłowym głosem jak mogę ci dziś służyć? Za każdym razem gdy przechodzę obok myślę o tej książce..


Niebieski ptak, Joyce Carol Oates, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2010

Czytaj więcej